wyszukiwanie/filtrowanie
Lp. Temat pracy Promotor Program studiów
61. Dzieci ze spektrum autyzmu w środowisku przedszkolnym dr hab. Krystyna Dziubacka Pedagogika - dla abs. st. ped., zaoczne II stopnia
W literaturze przedmiotu podkreśla się znaczącą rolę relacji rówieśniczych dla społecznego i emocjonalnego rozwoju dziecka ze spektrum autyzmu, zaś polskie przepisy regulują dostępność placówek przedszkolnych, z podkreślaniem konieczności dostosowania ich funkcjonowania do specyfiki potrzeb tej grupy dzieci. Pierwszy jej rozdział poświęciłam literaturze dotyczącej spektrum autyzmu. Opisując funkcjonowanie dziecka ze spektrum autyzmu przywołałam w odwołaniu do literatury przedmiotu kilka przykładów terapii przynoszących określone efekty. W drugim rozdziale zwróciłam uwagę na specyfikę edukacji przedszkolnej dziecka ze spektrum autyzmu, z podkreśleniem roli nauczyciela - wychowawcy w podejmowanych przez niego działaniach. Przywołałam przepisy funkcjonujące w prawie polskim wskazujące na możliwości uczestniczenia dziecka o specjalnych potrzebach edukacyjnych w instytucjach opieki przedszkolnej. Założenia metodologiczne przygotowywanych badań przedstawiłam w trzecim rozdziale. Wskazałam w nim charakter badań, sformułowałam problem badawczy.W rozdziale czwartym zaprezentowałam wyniki swoich badań oraz ich analizę. Ostatnią częścią pracy jest zakończenie zawierające próbę odpowiedzi na postawione w rozdziale metodologicznym pytanie problemowe oraz osobiste przemyślenia i wnioski końcowe. Całość zamyka bibliografia oraz aneks zawierający wzór narzędzia badawczego.
62. Zespoły ludowe i ich znaczenie dla funkcjonowania społeczności lokalnych zróżnicowanych kulturowo dr hab. Krystyna Dziubacka Pedagogika - dla abs. st. ped., zaoczne II stopnia
Niniejsz praca składa się z czterech rozdziałów. Pierwszy z nich oparty jest głównie o literaturę przedmiotu. Opisane jest w nim społeczeństwo zróżnicowane kulturowo, jego formy i czynniki przyczyniające się do jego powstania. Ukazane w tym rozdziale migracje przyczyniły się głownie do zróżnicowania opisywanej w badaniach społeczności. Na koniec, społeczność lokalna imigrantów została przedstawiona jako zbiorowość, którą łączy terytorium, interakcje społeczne i więzi. W tej części poruszyłam także problem tożsamości, z którym boryka się niejedna jednostka zastanawiająca się nad swoim pochodzeniem. Następny rozdział poświęciłam na zagadnienia opisujące kulturę. Na samym początku skupiłam się na wyjaśnieniu samego pojęcia jakim jest kultura. Przybliżyłam ją w kontekście budowania tożsamości jednostki. Człowiek poszukujący swoich korzeni przede wszystkim skupia się na tradycji, obyczajach, które są wyróżnikiem danej grupy. Opisana kultura ludowa przybliżyła tradycje związane z zespołami, a także imprezy mające na celu integrację ludności społczności zróżnicowanej kulturowo. Przedstawione w tej części pracy animacje, które mają na celu zaktywizować jednostkę, a także organizacje, wspomagają proces łączenia się społeczeństwa, budowania relacji pomiędzy ludźmi. W trzecim rozdziale przedstawione zostały metodologiczne podstawy moich badań. Na początku opisany został problem jak i cele badawcze. Następnie wyjaśnione przeze mnie zostały narzędzia jak i techniki badawcze. Na końcu tego rozdziału skupiłam się na opisaniu doboru próby. W niniejszej pracy ostatni rozdział przedstawia wyniki moich badań. Analizując wszelakie dokumenty związane z zespołem i jego działanością, uzyskałam wiele informacji, które stanowią podstawę analizy materiału empirycznego. Zespół folklorystyczny „Gościszowianki“ ukazany został przeze mnie jako animator, mający na celu integrację społeczności lokalnej gminy Nowogrodziec. Grupa ta prezentuje wiele elementów kultury, które zachowały się w przekazie międzypokoleniowym. Tradycje (pieśni, rękodzielnictwo kulinaria) sprzyjajają integracji społeczności poprzez organizowane przez zespół warszaty, imprezy kulturalne. Prezentowane przez zespół tradycje i obyczaje zawierające unikalne walory, łącząc społeczność, mają szansę przetrwać jeszcze przez długie lata, a zespoły ludowe jako nośnik kultury ludowej, przyczyniają się do jej odrodzenia i kultywowania.
63. Środowiskowe uwarunkowania szans edukacyjnych dr hab. Krystyna Dziubacka Pedagogika - dla abs. st. ped., zaoczne II stopnia
W pierwszej części pracy skupiono się na roli i społecznej funkcji edukacji ukazując jej znaczenie od starożytności do czasów współczesnych. Edukacja, różnie definiowana przez wielu autorów, stanowi podstawę nie tylko rozwoju osobistego. Służy rozwijaniu społeczeństw, podnoszeniu świadomości obywatela i wpływa na sytuację gospodarczą kraju. Jednak problem nierówności w dostępie do edukacji jest nadal powszechny a skala tego problemu, jak wskazuje literatura tego rozdziału jest wciąż duża. Przedstawiono także przyczyny ograniczeń w dostępie do edukacji skupiając się m.in. na czynnikach społeczno – ekonomicznych, biologiczno – psychologicznych oraz pedagogicznych. W drugiej części pracy ukazano środowiskowe uwarunkowania funkcjonowania człowieka w różnych obszarach jego życia, pokazując jak wiejskość i miejskość determinuje warunki życia ich mieszkańców. W dalszym etapie, analizując specyfikę środowiska wiejskiego przedstawiono jak wpływa ono na wybory ścieżek kształcenia i osiągane wyniki w nauce oraz aspiracje edukacyjne mieszkańców wsi. W trzeciej, metodologicznej części pracy określono przedmiot oraz cel badań i sformułowano problem badawczy, który przyjął formę pytania dopełnienia, w związku z potrzebą ukazania szerszego kontekstu analizowanego problemu. Przyjętym więc paradygmatem metodologicznym jest triangulacja badań. W kolejnym etapie sformułowano hipotezę roboczą, której założenia zweryfikowane zostaną w rozdziale empirycznym przy wykorzystaniu metody sondażu diagnostycznego. Przynależną techniką jest tu wywiad a narzędziem jest kwestionariusz wywiadu, który został wykorzystany podczas bezpośrednich spotkań z młodymi dorosłymi mieszkańcami wsi Szklary Górne. Czwarty, ostatni rozdział pracy zawiera wyniki badań – analizę wywiadów z 34 respondentami, mieszkańcami małej wsi, którzy ukończyli edukację podstawową w miejscu zamieszkania a kontynuowali ją w pobliskim mieście. Całość pracy zamyka podsumowanie oraz weryfikacja postawionej hipotezy roboczej. Wszystkie wnioski sformułowane zostały w oparciu o badania własne. Praca zawiera także wykaz literatury, netografię, wykaz ustaw i aktów prawnych na które powoływano się w części teoretycznej oraz przy prezentacji badań. Załączono również spis tabel, wykresów oraz kwestionariusz wywiadu.
64. Droga do obozu koncentracyjnego w świetle relacji byłych więźniów. dr hab. Joanna Dufrat Historia - stacjonarne I stopnia
Praca "Droga do obozu koncentracyjnego w świetle relacji byłych więźniów" skupia się na losach ludzi od początku ich drogi do stania się więźniami obozów koncentracyjnych. Poszczególne rozdziały opisują kolejne etapy stawania się więźniem obozu zaczynając od sposobu dostania się do niewoli poprzez relacje transportu kończąc na przyjeździe, selekcji i pierwszych dniach już jako więzień. Do napisania pracy posłużyły głownie relacje i wspomnienia byłych więźniów znalezione w monografiach i zasobach internetowych muzeów.
65. Jan Luksemburski w bitwie pod Crecy. Przełom w historii etosu rycerskiego. dr hab. Wojciech Mrozowicz prof. UWr Historia - stacjonarne I stopnia
Praca nosi tytuł "Jan Luksemburski w bitwie pod Crecy. Przełom w historii etosu rycerskiego". Jej celem jest przedstawienie postaci Jana Luksemburskiego jako rycerza słynącego ze swojej wierności etosowi rycerskiemu. W celu kompleksowego przyjrzeniu się zagadnieniu etosu rycerskiego i omówienia z tego punktu widzenia postaci Jana Luksemburskiego praca podzielona została na trzy rozdziały. Pierwszy z nich nosi tytuł „Rycerstwo zachodnioeuropejskie i czeskie w czasach Jana Luksemburskiego”. Jego celem jest omówienie etosu i kultury rycerskiej oraz samego rycerstwa, pokazanie ich rozwoju na przestrzeni wieków do czasów Jana Luksemburskiego w celu jak najlepszego zrozumienia tych pojęć i tego, co się za nimi kryje. Wobec tego pierwsza część rozdziału skupia się na kulturowym aspekcie rycerstwa i etosu, druga na krucjatach, zakonach rycerskich i religii w kulturze rycerskiej, a trzecia opisuje rycerstwo z punktu widzenia rzemiosła wojennego. Drugi rozdział, zatytułowany „Charakterystyka króla Jana Luksemburskiego”, skupia się na samej postaci Jana Luksemburskiego i ma za zadanie wykazać, że sformułowania takie jak: awanturnik i błędny rycerz w żadnym razie nie oddają charakteru i życia Jana Luksemburskiego. Dlatego też pierwsza część tego rozdziału poświęcona jest jego działalności administracyjnej i fundatorskiej zarówno w Królestwie Czeskim, jak i hrabstwie Luksemburga. Pokazuje ona zatem zupełnie inne, mniej znane oblicze czeskiego władcy. Druga część rozdziału skupia się na jego działalności militarnej i turniejowej oraz zamiłowaniu do rycerskiego rzemiosła i wierności etosowi. Rozdział ukazuje również trudności i przeszkody, z jakimi Jan borykał się jako władca i rycerz oraz w jaki sposób sobie z nimi radził. Ostatni rozdział nosi tytuł „Bitwa pod Crécy i ostatnia szarża króla Jana Luksemburskiego”. Jest on zwieńczeniem całej pracy, a jego punktem kulminacyjnym jest sławna bitwa pod Crécy oraz udział w niej Jana Luksemburskiego i jego symboliczna śmieć. W celu jak najlepszego zarysowania kontekstu tego zdarzenia, najpierw została ukazana wojna stuletnia i kampania prowadząca do bitwy. Druga część rozdziału przedstawia motywacje Jana Luksemburskiego i jego działania, które doprowadziły go pod Crécy. Przedstawiona została również sama bitwa, udział w niej Jana Luksemburskiego oraz jego śmierć. Ostatnia, trzecia część rozdziału przedstawia okoliczności śmierci czeskiego władcy z dynastii Luksemburgów, długą wędrówkę ciała Jana i narodziny jego pośmiertnej legendy.
66. Skuteczność metod komunikacji alternatywnej i wspomagającej stosowanych u dzieci i młodzieży z mózgowym porażeniem dziecięcym w opinii rodziców i nauczycieli dr hab. Beata Cytowska prof. UWr Pedagogika, stacjonarne II stopnia
Celem niniejszej pracy było zbadanie opinii rodziców i nauczycieli dotyczącej skuteczności metod komunikacji alternatywnej i wspomagającej stosowanych u dzieci i młodzieży z mózgowym porażeniem dziecięcym, trudności w ich realizacji oraz korzyści z ich stosowania przez uczestników komunikacji. W pierwszym rozdziale przedstawiono założenia komunikacji alternatywnej i wspomagającej, jej znaczenie, dobór metody AAC do użytkowników oraz wybrane metody komunikacji alternatywnej i wspomagającej. W drugim rozdziale poruszono problematykę mózgowego porażenia dziecięcego, jego definicje i klasyfikacje, przyczyny i diagnozowanie oraz obraz dziecka z mpdz, jak również ukazano wybrane metody usprawniania oraz poruszono temat dziecka z niepełnosprawnością w rodzinie. W rozdziale metodologicznym przedstawiono przedmiot i cele badań, problemy badawcze oraz hipotezy, jak również metodę, technikę i narzędzie badawcze. Ponadto, opisano przyjętą strategię badawczą oraz uzasadniono wybór paradygmatu. Scharakteryzowano również populację badawczą i teren badań. Na końcu poruszono także kwestie etyczne dotyczące prowadzenia badań. Na potrzeby badań stworzono dwa kwestionariusze ankiet – jeden dla rodziców, a drugi dla nauczycieli. W rozdziale empirycznym przedstawiono wyniki badań, opracowane na podstawie analizy zebranych kwestionariuszy ankiety. Wyniki zaprezentowano także w formie graficznej na wykresach i tabelach. Wykazano podobieństwa i różnice w opiniach badanych nauczycieli i rodziców dotyczących skuteczności metod komunikacji alternatywnych i wspomagających stosowanych u dzieci i młodzieży z mózgowym porażeniem dziecięcym jak również podobieństwa i różnice dotyczące wykorzystywania tych metod w środowisku rodzinnym oraz szkolnym. Na końcu pracy sformułowano wnioski z analizy materiału badawczego, jak również dokonano podsumowania całości pracy odnosząc się do literatury oraz badań innych autorów.
67. Efektywność terapii ręki we wspomaganiu uczniów z dysgrafią – studium przypadków dr hab. Beata Cytowska prof. UWr Pedagogika - dla abs. st. ped., stacjonarne II stopnia
68. Percepcja własnych potrzeb społecznych przez dorosłe osoby z zespołem Downa dr hab. Beata Cytowska prof. UWr Pedagogika, stacjonarne II stopnia
Tematem niniejszej pracy jest percepcja własnych potrzeb społecznych przez dorosłe osoby z zespołem Downa. Technika badawcza, jaką posłużono się w pracy to indywidualny wywiad pogłębiony. W badaniu wzięło udział siedem osób z zespołem Downa, spełniających kryterium pełnoletności. Były to osoby w przedziale wiekowym 20-52 lat, trzy kobiety i czterech mężczyzn. Praca składa się z czterech rozdziałów. W dwóch pierwszych rozdziałach przedstawiono zarys teoretyczny, związany z zagadnieniami dotyczącymi zespołu Downa oraz z potrzebami społecznymi. W rozdziale trzecim opracowano metodologiczne podstawy pracy. W rozdziale czwartym przeprowadzona została analiza i interpretacja zebranego materiału. Zakończenie pracy prezentuje zrealizowane cele, a także korzyści wynikające z przeprowadzenia badań i uzyskanych wyników. Przeprowadzenie badań umożliwiło przede wszystkim wyodrębnienie potrzeb społecznych, identyfikowanych przez dorosłe osoby z zespołem Downa. Na podstawie materiału badawczego zostały również określone uwarunkowania zaspokajania potrzeb społecznych respondentów, a także sposoby oraz jakość ich zaspokojenia. Badania pokazały, iż czynniki realizacji potrzeb społecznych przez dorosłe osoby z zespołem Downa są zarówno związane z ich indywidualną postawą i wewnętrznymi przekonaniami, jak i ze środowiskiem, do którego przynależą. Uzyskane informacje mogą przyczynić się do dalszych rozważań na temat poziomu zaspokajania potrzeb dorosłych osób z niepełnosprawnością intelektualną, szczególnie z zespołem Downa.
69. Organizacja czasu wolnego dzieci w wieku przedszkolnym przez rodziców dr hab. Beata Cytowska prof. UWr Pedagogika, stacjonarne II stopnia
Każdy człowiek dysponuje określonym czasem. Przeznaczany jest on na różne aktywności w zależności od potrzeb i pełnionych ról społecznych. Ważne miejsce powinien zajmować w naszym życiu także czas wolny, który umożliwia wypoczynek, rozwijanie pasji, pracę nad sobą, oddawanie się przyjemnym aktywnościom.Od najmłodszych lat warto kształtować właściwy sposób spędzania i organizacji czasu wolnego. Rodzice, rodzina odgrywa niezmiernie ważną rolę, ponieważ to oni jako najbliższe otoczenie stają się wzorem do naśladowania, także w spędzaniu czasu wolnego.Rodzice powinni zadbać aby aktywności wybierane dla dzieci były dostosowane do ich możliwości. Warto również aby oboje rodzice byli zaangażowani w organizację czasu swoich dzieci. Praca składa się z czterech rozdziałów. Pierwszy poświęcony jest w pełni tematyce czasu wolnego. Drugi rozdział zawiera charakterystykę dziecka w wieku przedszkolnym. Rozdział trzeci to metodologia badań własnych. W rozdziale czwartym znajduje się analiza i interpretacja wyników badań.
70. Postawy nauczycieli i pedagogów wobec uczniów z ADHD dr hab. Beata Cytowska prof. UWr Pedagogika, stacjonarne II stopnia
Temat niniejszej pracy to Postawy nauczycieli i pedagogów wobec uczniów z ADHD. Powstała ona w celu ukazania wiedzy, doświadczenia, emocji i postępowania nauczycieli i pedagogów posiadających różny stopnień awansu zawodowego i nauczających różnych przedmiotów wobec uczniów z nadpobudliwością psychoruchową z deficytem uwagi. W pierwszym rozdziale zostaje poruszony temat ADHD, jego objawy, leczenie, klasyfikacje DSM V oraz ICD 10 oraz chronologicznie przedstawiona historia tego zaburzenia. W drugim rozdziale zostaje przedstawiona definicja postaw, historia badań nad postawą, oraz komponenty postaw. W tym rozdziale ukazane są badania na temat postaw wobec osób z różnymi niepełnosprawnościami. Trzeci rozdział skupia się na metodologii badań. W tej części pracy ukazane są problemy badawcze, hipotezy oraz zmienne i wskaźniki. W czwartym rozdziale pojawia się analiza wyników przeprowadzonych badań na potrzeby pracy. Z wyników badań można się dowiedzieć, że polscy nauczyciele i pedagodzy nie posiadają wystarczającej wiedzy i doświadczenia na temat ADHD. Kolejnym poruszanym zagadnieniem są emocje jakie towarzyszą nauczycielom i pedagogom podczas pracy z uczniem z ADHD. Wyniki badań wykazały, że większość nauczycieli i pedagogów pracujących z uczniami z ADHD doświadcza emocji trudnych: frustracji, zniecierpliwienia, złości. Następnie poruszony został temat metod i form stosowanych przez nauczycieli i pedagogów w pracy z dziećmi z nadpobudliwością psychoruchową z deficytem uwagi. Według przeprowadzonych badań nauczyciele znają i korzystają z dostępnych metod i form. Wykorzystują w swojej pracy dostępną literaturę na ten temat. Można więc powiedzieć, że mimo braku wystarczającej wiedzy , o czym już wspomniano powyżej jednak polscy nauczyciele dążą do jej uzupełniania oraz starają się pomóc swym podopiecznym z ADHD i ich rodzicom.
71. Znaczenie środowiska w kształtowaniu się osobowości borderline dr hab. Beata Cytowska prof. UWr Pedagogika, stacjonarne II stopnia
Celem pracy jest zbadanie znaczenia środowiska w kształtowaniu się osobowości borderline na podstawie wywiadów pogłębionych. Dysertację otwierają teoretyczne rozważania dotyczące zaburzenia osobowości borderline, rys historyczny i terminologiczny zaburzenia, klasyfikacja oraz kryteria diagnostyczne, etiologia według stanowisk współczesnych badaczy, leczenie borderline, a także rola najbliższego środowiska w pomocy osobie, u której zaburzenie to się rozwinęło. Następnie omówione zostały środowiskowe aspekty kształtowania się osobowości - przedstawiono pojęcie i teorie osobowości, typy osobowości oraz znaczenie środowiska w kształtowaniu się osobowości. W pracy zastosowane zostały badania jakościowe, zaś przyjęty paradygmat fenomenologiczny wyznaczył metodę otwartego wywiadu pogłębionego. Wywiady zostały przeprowadzone z 5 osobami z orzeczonym zaburzeniem osobowości borderline. Wyniki badań wykazały, iż środowisko ma ogromne znaczenie w kształtowaniu się osobowości borderline. Każda z badanych osób wskazała, iż to relacje z najbliższym otoczeniem są według niej najważniejszym czynnikiem, który doprowadził do ukształcenia się tego zaburzenia. Co więcej, badania wykazały, iż środowisko ma także bardzo duże znaczenie w leczeniu zaburzeń typu borderline, ponieważ według badanych, wsparcie oraz pomoc uzyskane od najbliższych osób odgrywa dużą rolę w powodzeniu leczenia.
72. Oczekiwania rodziców wobec przedszkoli dr hab. Beata Cytowska prof. UWr Pedagogika, stacjonarne II stopnia
Rodzina i przedszkole stanowią najważniejsze środowiska wychowawcze małego dziecka. Ich zadaniem jest wprowadzić przedszkolaka do świata dorosłych, nauczyć samodzielności, uczyć sztuki życia. Od momentu przekroczenia progu przedszkola przez dziecko rodzice wraz z przedszkolem mają (a na pewno powinni mieć) wspólny cel wychowawczy. Niniejsza praca dotyczyła określenia oczekiwań rodziców wobec przedszkoli publicznych i prywatnych, a także poznania różnic w oczekiwaniach rodziców posyłających dzieci do placówek publicznych, jak i prywatnych. Wyniki badań wykazały, że obecnie rodzice zdają sobie sprawę, jakie ogromne znaczenie ma placówka przedszkolna dla dalszego życia dziecka. Rodzice zwracają uwagę na bezpieczeństwo, dyscyplinę, podejście do nauczania specjalne potrzeby i wartości. Czynniki takie jak warunki, godziny otwarcia/zamknięcia, lokalizacja i cena również odgrywają ważną rolę we właściwym wyborze przedszkola i tylko biorąc pod uwagę wszystkie powyższe czynniki rodzice są w stanie wybrać najlepszą placówkę, dla ich pociechy.
73. Obraz osób z niepełnosprawnościami w percepcji uczniów szkół wyższych muzycznych i pedagogicznych dr hab. Beata Cytowska prof. UWr Pedagogika, stacjonarne II stopnia
„Nie ma kaleki, jest człowiek” - te słowa Marii Grzegorzewskiej w prosty sposób opisują osobę z niepełnosprawnością, która pomimo napotykanych na swojej drodze trudności, będących nie raz abstrakcją dla przeciętnej jednostki, jest takim samym człowiekiem, co inni. Jednak społeczeństwo często patrzy na nią przez pryzmat jej problemów i deficytów, tworząc swoje subiektywne, niekiedy daleko odbiegające od rzeczywistości obrazy niepełnosprawności. Obrazy te mogą być bardzo różne w zależności od danej grupy, jej wieku, wykształcenia, pochodzenia. W niniejszej pracy poruszany jest temat obrazu niepełnosprawności w percepcji studentów szkół wyższych muzycznych i pedagogicznych. W pierwszej części pracy opisywane jest zjawisko niepełnosprawności. Przytacza się jej liczne definicje, modele i ich konsekwencje oraz charakterystykę jej rodzajów. Poza tym, zwraca się uwagę na potrzeby i problemy osób z niepełnosprawnościami oraz wyrażane względem nich postawy społeczeństwa. Druga część dotyczy uczniów szkół wyższych, czyli osób będących w okresie wyłaniającej się dorosłości. Dokonano opisu tego okresu, a także charakterystyki studentów wyższych szkół muzycznych oraz szkół pedagogicznych. Następną jej częścią jest metodologia badań, w której na bazie dostępnej literatury opisany został przyjęty proces badawczy. Ostatnia część pracy dotyczy analizy i interpretacji zebranego materiału badawczego. Dokonano w niej charakterystyki badanych studentów oraz analizy przeprowadzonych badań, pod kątem różnic percepcji osób z niepełnosprawnościami obu badanych grup studentów ze względu na rodzaje niepełnosprawności, jej model oraz funkcjonowanie osób z niepełnosprawnościami w sferze społecznej, fizycznej i psychicznej. Na zakończenie formułowano również wnioski z badań. Wyniki badań wskazały, że studenci kojarzą niepełnosprawność głównie z widocznymi dysfunkcjami. Jednak pomimo stereotypowego postrzegania jej rodzajów, mają dużą świadomość istnienia barier stwarzanych przez środowisko i patrzą na zjawisko niepełnosprawności zgodnie z modelem zintegrowanym. Studenci za najważniejsze formy pomocy osobom z niepełnosprawnościami uważają te medyczne, a zaraz po nich społeczne i psychologiczne. Duża refleksyjność i wrażliwość studentów pozwalają im spojrzeć w pozytywny sposób na osoby z niepełnosprawnościami, jednak często ich pierwsze skojarzenia na temat niepełnosprawności należą do tych pejoratywnie nacechowanych. Warto zaznaczyć, że pomimo odmienności wybranych studiów nie zaobserwowano istotnych różnic w percepcji osób z niepełnosprawnościami.
74. Doświadczenia cyberprzemocy w opinii studentów dr hab. Beata Cytowska prof. UWr Pedagogika - dla abs. st. ped., stacjonarne II stopnia
W niniejszej pracy podjęto się analizy zjawiska cyberprzemocy doświadczonej przez studentów. Praca składa się z czterech rozdziałów. Pierwszy rozdział teoretyczny, dotyczący wprowadzenia w zagadnienie cyberprzemocy, zawiera podrozdziały na temat zjawiska przemocy w ujęciu definicyjnym, rodzajów przemocy, przyczyny i skutków cyberprzemocy oraz możliwości zapobiegania i przeciwdziałania cyberprzemocy. Drugi rozdział teoretyczny obejmuje problematykę młodzieży w okresie wczesnej dorosłości. Zaprezentowano tu ujęcie psychologiczne etapu wczesnej dorosłości oraz charakterystykę młodzieży studiującej. Zawarto również informacje na temat współczesnej technologii informacyjnej w życiu studentów oraz przytoczono badania prowadzone nad cyberprzemocą. Trzeci rozdział obejmuje zagadnienia metodologiczne badań własnych. Przedstawiono w nim przedmiot i cel badań, problemy badawcze i strategię badań. Omówiono metodę badawczą, stosowaną podczas badań. Uwzględniono organizację badań, dobór próby i terenu badawczego oraz etykę badań. Ostatni rozdział, prezentuje opinie studentów na temat własnych doświadczeń z cyberprzemocą. Dokonano tutaj charakterystyki badanych osób oraz zanalizowano wyniki badań pod kątem: okoliczności doświadczania cyberprzemocy przez studentów, przyczyny i sprawcy cyberprzemocy, skutki cyberprzemocy, sposoby radzenia sobie z cyberprzemocą oraz podsumowanie badań. Cyberprzemoc to naruszanie wolności osobistej jednostki- szantażowanie, zastraszanie, poniżanie, nękanie, grożenie czy prześladowanie o każdej porze dnia i nocy, która prowadzi do psychicznych, fizycznych, moralnych oraz społecznych konsekwencji dla ofiar. Najszybszym i najczęściej stosującym rodzajem pomocy jest szukanie wsparcia wśród osób najbliższych i zaufanych znajomych, z którymi ofiara może porozmawiać, poszukać wsparcia oraz podjąć kroki, zmierzające do wydostania się z tej sytuacji, uwolnienia się od agresora.
75. Czas wolny uczniów starszych klas szkół muzycznych dr hab. Beata Cytowska prof. UWr Pedagogika, stacjonarne II stopnia
Czasy współczesne charakteryzują się niesamowitym postępem technologicznym i ogromnymi przemianami społeczno-ekonomicznymi, które z jednej strony ułatwiają współczesne życie, z drugiej strony wszelkie udogodnienia nie sprawiają, że człowiek ma więcej czasu, wręcz przeciwnie, wciąż skarży się na jego brak. Czas wolny to termin, który w najprostszy sposób można wytłumaczyć, jako czas wolny od obowiązków, pracy czy szkoły. Ludzie często rezygnują z odpoczynku, czy innych form aktywności, które wpłynęłyby pozytywnie na ich funkcjonowanie, wybierając pracę. Nie przypadkowo takie zjawiska i choroby cywilizacyjne, jak pracoholizm, depresja, otyłość to znak XXI wieku. To właśnie styl życia i brak czasu wolnego są jedną z głównych przyczyn tych przypadłości, dlatego tak ważna jest profilaktyka i uświadamianie ludzi o istotności czasu wolnego. Uczniowie szkół muzycznych to jedna z grup, która cierpi na brak czasu wolnego. Związane jest to przede wszystkim z długimi godzinami spędzanymi w szkole na lekcjach, a następnie na nauce i ćwiczeniach gry na instrumencie. Osoby te, ze względu na małą ilość czasu wolnego, wiele wyrzeczeń i rezygnacji z przyjemności na rzecz zajęć muzycznych, kształtują też umiejętności dobrej organizacji swojego czasu. Niestety nie jest to takie proste, wiele osób rezygnuje z nauki w szkole muzycznej właśnie ze względu na nadmiar obowiązków i brak czasu wolnego, tracąc szansę na rozwijanie swoich talentów muzycznych. Niniejsza praca składa się z części teoretycznej i badawczej. W pierwszym rozdziale przedstawiona jest problematyka czasu wolnego, w której opisana jest jego terminologia oraz rys historyczny. Przybliżono funkcje czasu wolnego, współczesne formy jego spędzania oraz zaprezentowano wyniki dostępnych badań nad czasem wolnym uczniów. Drugi rozdział dotyczy ucznia uzdolnionego muzycznie. W tej części scharakteryzowano pojęcie oraz modele zdolności. Opisano prawidłowości rozwoju muzycznego oraz uzdolnienia muzyczne i ich uwarunkowania, kończąc na przedstawieniu edukacji dziecka uzdolnionego muzycznie. Trzeci rozdział dotyczy metodologii badań własnych. Sformułowano tu przedmiot i cel badań, jak również problemy i hipotezy badawcze. Wskazano zmienne i ich wskaźniki. Opisano przyjętą strategię badawczą, metody, techniki i narzędzie badawcze. Przybliżono również organizację badań, teren i populację badawczą, a także etykę badań. Natomiast rozdział czwarty ma charakter empiryczny i odnosi się do czasu wolnego uczniów starszych klas szkół muzycznych. Przedstawiono w nim wyniki oceny ilościowej i jakościowej czasu wolnego badanej grupy. Omówiono preferowane formy spędzania czasu wolnego przez uczniów starszych klas szkół muzycznych oraz rolę, jaką przypisują oni czasowi wolnemu. Prezentowane są uwarunkowania czasu wolnego badanej grupy oraz wnioski z badań. Wyniki przeprowadzonych badań wykazały, że uczniowie starszych klas szkół muzycznych mają czas wolny, ale jest go bardzo mało, jednak wskazują na jego wysoką jakość
76. Skuteczność metody Tomatisa w opinii rodziców i terapeutów dr hab. Beata Cytowska prof. UWr Pedagogika, stacjonarne II stopnia
Metoda Tomatisa wywodzi się z Francji, gdzie została opracowana przez francuskiego lekarza Alfreda Tomatisa. Swoje działanie opiera na stymulacji neurosensorycznej mózgu, co wpływa na całościową poprawę funkcjonowania odbiorcy terapii. W pracy została zbadana opinia rodziców oraz terapeutów pracujących tą metodą na temat jej skuteczności. Praca składa się z czterech rozdziałów. Pierwszy dotyczy metody Tomatisa. Poruszony został tam aspekt historyczny i rozwój metody na przestrzeni lat, oraz jej sposób funkcjonowania w obecnych czasach. Opisano istotę metody oraz sposobu w jaki oddziałuje ona na mózg odbiorcy. Zwrócono uwagę na działanie terapii z uwzględnieniem różnic między słyszeniem a słuchaniem i wpływu metody na te obszary. Wskazano adresatów terapii metodą Tomatisa, efekty jakie może ona wywoływać oraz obszary, w których ma ona zastosowanie, Ostatnia część tego rozdziału dotyczy opisu faz przeprowadzania metody Tomatisa. W kolejnym rozdziale została omówiona terapia pedagogiczna. Opisano specyfikę procesu terapeutycznego, później omówione zostały koncepcje terapii pedagogicznej. Kolejny punkt dotyczy organizacji terapii pedagogicznej z uwzględnieniem zasad jej przeprowadzania. Omówiony został także aspekt specjalnych potrzeb edukacyjnych. Na końcu analizie poddano znaczenie oraz rolę terapeuty i rodziców w procesie terapeutycznym dziecka. Trzeci rozdział dotyczy metodologii badań własnych. W tej części pracy podano przedmiot i cele badania. Opisano problemy i hipotezy badawcze. Następnie zostały omówione oraz wskazane zmienne i wskaźniki badania. Poruszono także problematykę strategii badawczej. Kolejny podpunkt dotyczy metod, narzędzi i technik badawczych. Następnie omówiona została organizacja badań, teren i populacja badacza. Na koniec poruszono problematykę etyki badań. Ostatni rozdział to analiza i interpretacja zebranego materiału badawczego. Dokonano charakterystyki badanej populacji. Przytoczono opinie badanych na temat skuteczności metody Tomatisa w odniesieniu do całościowego rozwoju i funkcjonowania odbiorców terapii, oceniono skuteczność terapii w kontekście rodzajów zaburzeń występujących u uczestników zajęć, a także opisano opinię badanych na temat skuteczności metody Tomatisa z uwzględnieniem korzyści zauważanych w poszczególnych sferach funkcjonowania. Na zakończenie porównano opinie rodziców i terapeutów związane z czynnikami decydującymi o skuteczności metody oraz sformułowano wnioski z badań. Badania pokazały, że Trening stymulacji słuchowej Tomatisa skutecznie wpływa na poprawę rozwoju i funkcjonowania odbiorców terapii. Zgodnie z opinią respondentów terapia metodą Tomatisa znajduje swoje zastosowanie głównie w całościowych zaburzeniach rozwojowych oraz w przypadku trudności językowych. Kolejnym wnioskiem wyciągniętym z analizy tych badań było stwierdzenie, iż metoda Tomatisa ma pozytywny wpływ na ogólny rozwój dziecka, rozwój jego możliwości intelektualnych, komunikację, większy zasób słownictwa, płynność w
77. Proces adaptacji rodzin wychowujących dziecko z zaburzeniem ze spektrum autyzmu dr hab. Beata Cytowska prof. UWr Pedagogika, stacjonarne II stopnia
Celem pracy jest ukazanie procesu adaptacji rodzin do wychowywania dziecka z zaburzeniem ze spektrum autyzmu, ich funkcjonowania, a także poznanie przeżyć rodziców na poszczególnych etapach przystosowania oraz czynników wpływających na te przeżycia. Praca zawiera analizę pojęciową autyzmu, obowiązujące klasyfikacje zaburzeń ze spektrum autyzmu, sposoby diagnozowania dzieci, przyczyny autyzmu oraz ich funkcjonowanie w szkole i przedszkolu. Rozdział drugi poświęcony jest problematyce rodziny wychowującej dziecko z zaburzeniem ze spektrum autyzmu, etapach adaptacji do wychowywania dziecka oraz badaniach nad procesem adaptacji, a także na szeroko pojętym wsparciu rodzin. Rozdział trzeci przybliża metodologię badań własnych - przedmiot badań, problemy oraz strategie badawcze, metodę badawczą, teren i populację, a także etykę w badaniach. Rozdział czwarty zawiera analizę przeprowadzonych badań. Przedstawia ona aktualną sytuację rodzin wychowujących dziecko z zaburzeniem ze spektrum autyzmu, zmiany w podejściu rodziców do autyzmu, czynniki sprzyjające i utrudniające proces adaptacji. Ponadto zawiera rodzaje systemu wsparcia, jakie otrzymuje rodzina dziecka z autyzmem oraz subiektywną opinię badanych dotyczącą ich działań osiągniętych efektów i zadowolenia z rozwoju dziecka. W zakończeniu przedstawiona została synteza uzyskanych wyników badań oraz wnioski dla praktyki pedagogicznej.
78. Aspiracje życiowe wychowanków domów dziecka dr hab. Beata Cytowska prof. UWr Pedagogika - dla abs. st. ped., stacjonarne II stopnia
Celem niniejszej pracy magisterskiej było poznanie aspiracji życiowych wychowanków domu dziecka. W pierwszym rozdziale pracy odwołuję się do literatury opisującej dom dziecka, jako placówkę opiekuńczo – wychowawczą. Przedstawiam genezę instytucjonalnej opieki zastępczej, formę, funkcje i zadania systemu opieki zastępczej, prawne uwarunkowania opieki instytucjonalnej oraz cechy, zadania i kompetencje opiekunów instytucji opiekuńczych. Drugi rozdział pracy dotyczy ukazania definicji aspiracji, uwarunkowań rozwoju aspiracji, ich rodzaju i przeglądu badań z zakresu aspiracji młodzieży. Trzecia część pracy składa się z metodologii badań własnych, sformułowania przedmiotu i celu badań, problemów badawczych, strategii badań i metod, organizacji badań, doboru próby, terenu badawczego oraz etyki badań. Ostatnia rozdział pracy poświęcony jest analizie i interpretacji wyników badania aspiracji życiowych wychowanków domu dziecka. Składa się z charakterystyki badanych osób, określenia znaczenia środowiska w kształtowaniu się aspiracji życiowych wychowanków domu dziecka oraz oddziaływania czynników osobowościowych na kształtowanie się ich aspiracji życiowych. Odniosłam się tu również do znaczenia wychowywania się w domu dziecka w procesie kształtowania się aspiracji i planowania własnej przyszłości przez wychowanków domu dziecka. Rozdział kończą konkluzje z analiz badań. Niniejsza praca porusza ważne i aktualne kwestie dotyczące aspiracji życiowych wychowanków domu dziecka.
79. Doświadczenia bezdomności mężczyzn objętych wsparciem organizacji pozarządowej dr hab. Beata Cytowska prof. UWr Pedagogika - dla abs. st. ped., stacjonarne II stopnia
Praca dotyczy zjawiska bezdomności. Pierwsza część pracy zawiera rozważania teoretyczne nt. zjawiska bezdomności. Opisane zostało ujęcie bezdomności jako współczesnego problemu społecznego, przytoczono rys historyczny oraz zachodzące zmiany w systemie pomagania osobom doświadczającym bezdomności na terenie naszego państwa. Rozważania dot. również definicji zjawiska bezdomności oraz wykluczenia. Przytoczono również przyczyny i uwarunkowania bezdomności. Zwrócono uwagę na proces oraz etapy stawania się osobą w kryzysie bezdomności. Szczegółowej analizie poddane zostały akty prawne - Ustawa Zasadnicza oraz Ustawa z dn. 12 marca 2004 r. „O pomocy społecznej”, które gwarantują wsparcie dla osób w sytuacji kryzysowej. Opisany został tradycyjny model pomocy i wsparcie społeczne. Kolejno scharakteryzowano pomoc instytucjonalna oraz organizacje pozarządowe, m.in. Towarzystwo Pomocy im. Św. Brata Alberta. W rozdziale III przedstawione zostały zagadnienia teoretyczne nt. metodologii badań własnych. Przedmiot przeprowadzonych badań został wskazany jako doświadczanie bezdomności mężczyzn objętych wsparciem organizacji pozarządowej, cel - poznanie doświadczeń osób w kryzysie bezdomności. Jjakie doświadczenia bezdomności mają mężczyźni objęci wsparciem organizacji pozarządowej to główny problem badawczy tej pracy. Cele szczegółowe dotyczą przyczyn bezdomności, życia w placówce pomocowej, zmian w funkcjonowaniu, inkluzji społecznej oraz emocji i uczuć. Rozważania zawarte w III rozdziale pracy dotyczą również rozmyślań nt. fenomenologii. Następnie omówione zostały różnorodne metody badań, w tym wywiady narracyjne użyte na potrzeby badań. Kolejno opisano organizację badań oraz zostały zawarte rozważania dot. etyczność zaplanowanych wywiadów. IV rozdział dot. analizy wyników przeprowadzonych badań. Zaprezentowano w tej części pracy charakterystykę osób badanych – troje mężczyzn w wieku 27, 58 i 61 lat. Badania ukazały przyczyny bezdomności mężczyzn - uzależnienia oraz problemy rodzinne. Kolejno opisane zostały sytuacje pobytu respondentów w placówkach pomocowych. Badania wskazują na niechęć mężczyzn do przebywania w instytucjach, badani podczas oceny zwracali uwagę na pracowników, innych beneficjentów oraz wygląd samego budynku. Następnie analizie zostały poddane sytuacje trudne, które zmieniły życie respondentów, m.in. spotkanie z ważnymi dla nich osobami czy doświadczenia kryzysowe, które zmusiły respondentów do zmiany własnej egzystencji. Kolejnym zagadnieniem była inkluzja społeczna badanych, która zachodziła podczas wsparcia organizacji pozarządowej w której respondenci są wolontariuszami. Instytucja ta, poprzez metodę streetworkingu oraz eksperyment społeczny wprowadziła innowacyjne podejście do wspierania osób w kryzysie bezdomności. Na końcu analizy zwrócono uwagę na religijność respondentów oraz ich próby samobójcze. Praca zwraca uwagę na obecność osób, które znajdują się w sytuacji bezdomności - na ich potrzebę rozmowy i wsparcia, ponieważ pomoc mater
80. Aspiracje edukacyjno-zawodowe młodzieży szkół licealnych usytuowanych w środowisku miejskim i małomiasteczkowym dr hab. Beata Cytowska prof. UWr Pedagogika - dla abs. st. ped., stacjonarne II stopnia
Tematem niniejszej pracy są aspiracje edukacyjno-zawodowe młodzieży szkół licealnych usytuowanych w środowisku miejskim i małomiasteczkowym. W pracy zostały opracowane dwa rozdziały teoretyczne, dotyczące literatury pojęcia aspiracji oraz charakterystyki okresu adolescencji. Kolejny rozdział poświęcono metodologii. Czwarty rozdział przedstawia analizę i interpretację wyników badań uzyskanych za pomocą kwestionariusza ankiety internetowej. Głównym celem pracy jest określenie aspiracji edukacyjno-zawodowych młodzieży szkół licealnych usytuowanych w środowisku miejskim i małomiasteczkowym. Przedmiotem podjętych badań są aspiracje edukacyjno-zawodowe młodzieży szkół licealnych usytuowanych w środowisku miejskim i małomiasteczkowym. Natomiast problem badawczy odpowiada na pytanie „Jakie są aspiracje edukacyjno-zawodowe młodzieży szkół licealnych usytuowanych w środowisku miejskim i małomiasteczkowym”. W celu przeprowadzenia analizy tych aspiracji posłużono się metodą sondażu diagnostycznego, wykorzystując kwestionariusz ankiety internetowej. Badania przeprowadzono na internetowych forach dla licealistów oraz w grupach, których przeznaczeniem jest bezpłatne dodawanie i wypełnianie ankiet. Zbadano 88 licealistów z całej Polski, z wszystkich grup wiekowych. Dane potwierdzające lub zaprzeczające sformułowanym hipotezom zostały przedstawione w opisach oraz autorsko opracowanych wykresach i tabelach w rozdziale 4. Zebrane dane pokazują, że dla młodzieży szkół licealnych aspiracje edukacyjną są w tym momencie ich życia ważniejsze. Głównymi determinantami aspiracji młodzieży licealnej jest wykształcenie rodziców, warunki materialne rodziny, możliwość spotkań z doradcą zawodowym, możliwość zapoznania się z ofertami uczelni wyższych poprzez spotkania organizowane w szkołach, a także usytuowanie uczelni wyższych w miejscu lub poza miejscem zamieszkania. Płeć i wiek nie są natomiast determinantami warunkującymi aspiracje badanej grupy. Badania były nakierowane na poznanie czy środowisko jest nadal, tak jak pokazują wcześniej przeprowadzone badania, czynnikiem wpływającym na aspiracje młodzieży. Analiza uzyskanych danych wykazuje, że środowisko nie jest istotnym czynnikiem kształtującym aspiracje edukacyjno-zawodowe młodzieży szkół licealnych. Zatem jedynie niektóre hipotezy były w niniejszej pracy zasadne. Przeprowadzone badania dały możliwość określenia aspiracji edukacyjno-zawodowych młodzieży w tym roku. Należy mieć na uwadze, że aspiracje osób dorastających zmieniają się bardzo dynamicznie pod wpływem zmieniającego się otoczenia oraz postępu technologicznego, a więc badanie tego zagadnienia jest procesem, który będzie stale konieczny.
81. Zachowania agresywne młodzieży – uwarunkowania i przeciwdziałanie dr hab. Piotr Kwiatkowski
82. Postawy wobec prostytucji – diagnoza, uwarunkowania i konteksty pedagogiczne dr hab. Piotr Kwiatkowski Pedagogika, stacjonarne I stopnia
Praca ma charakter badawczy. Badania sondażowe zostały wykonane na populacji 192 osób z podziałem na podgrupy według płci i wieku (osoby poniżej 23 r.ż. oraz osoby w wieku 23 lat lub więcej). Zmienne główne to akceptacja pornografii i akceptacja prostytucji, a zmienne niezależne to funkcjonalność rodziny, prężność psychologiczna, kapitał kulturowy i ekspresja seksualności. Zależności między zmiennymi były testowane w procedurze korelacyjnej. Badania udowodniły, że im wyższa ekspresja seksualności respondenta, tym wyższy jest poziom akceptacji pornografii i prostytucji, w tym przypadku hipoteza badawcza ma potwierdzenie w materiale badawczym. Pozostałe hipotezy nie uzyskały jednoznacznego potwierdzenia – zależności zgodne z hipotezami nie pojawiały się we wszystkich podzbiorach osób badanych. Zwraca uwagę jednak odmienne co do znaku skorelowanie obu zmiennych z funkcjonalnością rodziny i kapitałem kulturowy – funkcjonalność rodziny zmniejsza tolerancję respondentów dla omawianych zjawisk a kapitał kulturowy ja wzmacnia.
83. Wybrane przykłady uzbrojenia osobistego żołnierza polskiego podczas kampanii polskiej 1939 roku prof. dr hab. Krzysztof Kawalec Historia - zaoczne I stopnia
Praca poświęcona uzbrojeniu osobistemu żołnierza polskiego podczas kampanii polskiej we wrześniu 1939 roku. Praca podzielona na części w których opisane są wybrane przykłady broni krótkiej, długiej oraz białej. W każdym podrozdziale opisującym wybrane rodzaje uzbrojenia zamieszczone są tabele opisujące broń pod kątem techniczno-technologicznym. Ponad to w podrozdziałach opisano krótki rys historyczny powstania danego rodzaju.
84. Wypalenie uczniowskie – istota, konsekwencje, uwarunkowania, prewencja dr hab. Piotr Kwiatkowski Pedagogika, stacjonarne I stopnia
Praca ma charakter badawczy. Badania sondażowe zostały wykonane na populacji 235 osób. Udział w badaniu była z podziałem na wiek i płeć. Zbadano 111 kobiet w wieku młodszym niż 20 lat, 50 kobiet w wieku starszym niż 20 lat, a także 47 mężczyzn w wieku młodszym niż 20 lat,oraz 27 mężczyzn w wieku starszym niż 20 lat. Zależności miedzy zmiennymi były testowane metodą korelacyjną. Badania pozwoliły stwierdzić, że wypalenie uczniowskie, zgodnie z postawionymi w tej pracy hipotezami jest ujemnie skorelowane z sukcesem szkolnym, stabilnością emocjonalną, ekstrawersją, otwartością, sumiennością, funkcjonalnością wychowawczą rodziny, poziomem prężności psychologicznej jednostki i poziomem jej kapitału społecznego. Wypalenie uczniowskie jest natomiast pozytywnie skorelowane z stresem szkolnym, nasileniem cech ADHD oraz ugodowością. Wykazane w pracy zależności pozwalają sformułować zalecenia profilaktyczne sprawdzające się do wzmocnienia trzech rodzajów zasobów jakości wychowania w rodzinie, jakości wsparcia społecznego oraz indywidualnej zdolności do pozytywnej adaptacji.
85. Ryzykowne zachowania w sieci – uwarunkowania i przeciwdziałanie dr hab. Piotr Kwiatkowski Pedagogika, stacjonarne I stopnia
Zachowania ryzykowne młodzieży są coraz częściej spotykanym zjawiskiem, wraz z nieustanym rozwojem technologii zmieniają się również te zachowania. W pracy przedstawiam podstawowe pojęcia związane z tym zagadnieniem, ich formy oraz rozpowszechnienie. Odwołuję się do teorii zachowań ryzykownych/ problemowych Jessorów, funkcjonalności rodziny generacyjnej oraz resiliencji, które przedstawia jako czynniki chroniące przed podejmowaniem zachowań ryzykownych w sieci. Stawiane hipotezy oraz pytania badawcze zestawiam z opracowanymi wynikami badań statystycznych, w których rozróżnionych zostało sześć zmiennych niezależnych (funkcjonalność rodzinny pochodzenia, resiliencja, sukces szkolny, stres szkolny, cechy ADHD oraz potrzeba silnych wrażeń). Wskazując na znaczące korelację między zmiennymi niezależnymi a zmienną zależna (zachowanie ryzykowne w sieci) wskazuję na pewne zależność, które odnoszę do profilaktyki.
86. Funkcjonalność wychowawcza rodziny – diagnoza, konsekwencje, wzmacnianie dr hab. Piotr Kwiatkowski Pedagogika, stacjonarne I stopnia
Głównym celem pracy było zwrócenie uwagi na rolę funkcjonalności wychowawczej rodziny w rozwoju szkolnym i społecznym jednostek. Na podstawie literatury zdefiniowano to pojęcie jako sprzężenie resiliencji systemu rodzinnego i koncepcji autorytatywnego rodzicielstwa. Dodatkowo wyjaśniono szereg innych zagadnień związanych z rodziną i wychowaniem. Odpowiedzi na postawione pytania badawcze dostarczył materiał empiryczny, który jednocześnie potwierdził hipotezy. Narzędziem diagnostycznym była ankieta złożona z różnych skal. Analiza badań wykazała duże znaczenie poziomu funkcjonalności wychowawczej rodziny dla kształtowania się resiliencji indywidualnej, sukcesu szkolnego, powstawania stresu szkolnego, syndromu wypalenia uczniowskiego oraz przejawiania zachowań ryzykownych. Wnioski końcowe stały się podłożem do zaproponowania zaleceń diagnostyczno-wychowawczych.
87. Zachowania ryzykowne młodzieży – podłoże temperamentalne i możliwości protekcji dr hab. Piotr Kwiatkowski Pedagogika, stacjonarne I stopnia
Praca ma charakter empiryczny. Badania sondażowe zostały wykonane na populacji 148 osób, z podziałem na podgrupy wg płci i wieku. Do weryfikacji hipotez zastosowano współczynniki korelacji obrazowane dodatkowo wykresami korelacyjnymi. Badania pozwoliły stwierdzić, że tylko jedna zmienna (poszukiwanie wrażeń), zgodnie z postawioną hipotezą jest dodatnio skorelowana z poziomem zachowań ryzykownych, natomiast ujemnie skorelowane są dwie zmienne (prężność i sukces szkolny). Pewne odchylenia od tych ogólnych tendencji zaobserwowano przy uwzględnianiu podzbiorów. Wykazane w pracy zależności pozwalają sformułować wnioski, na temat możliwości protekcji młodzieży poprzez wzmacnianie zdolności do pozytywnej adaptacji oraz wsparcie przy osiąganiu sukcesu szkolnego.
88. Ryzykowne zachowania seksualne – uwarunkowania i przeciwdziałanie dr hab. Piotr Kwiatkowski Pedagogika, stacjonarne I stopnia
Praca ma charakter empiryczny. Badania były ilościowe. Sondaż został wykonany na próbie liczącej 155 osób. Ich celem było zweryfikowanie związków pomiędzy ryzykownymi zachowaniami seksualnymi, a wybranymi zmiennymi- potrzebą silnych wrażeń, funkcjonalnością wychowawczą rodziny generacyjnej, cechami ADHD, prężnością oraz cechami osobowości z modelu Wielkiej Piątki. Hipotezy na temat związków między zmiennymi były testowane statystycznie przy użyciu współczynnika korelacji. Badania pozwoliły ustalić, że zaangażowanie w ryzykowne zachowania seksualne zależy od poziomu następujących czynników: funkcjonalności wychowawczej rodziny, otwartości, ekstrawersji, ugodowości, potrzeby wrażeń, ADHD, a także stabilności emocjonalnej. Pewne odchylenia od tych ogólnych prawidłowości wystąpiły przy uwzględnieniu płci oraz wieku badanych osób.
89. Samoocena i poziom optymizmu cosplayerek dr Alina Czapiga Psychologia - wieczorowe jednolite magisterskie
Praca poświęcona jest badaniom poziomu samooceny i optymizmu życia kobiet w grupie subkulturowej Cosplay. Badanie ma charakter eksploracyjny, ze względu na brak dostępnych źródeł dotyczących tematu środowiska miłośników fantastyki, anime, gier komputerowych itp. Grupa cosplayerów to środowisko, które rozwinęło się i stało się widoczne w kulturze dopiero na przestrzeni ostatnich dziesięciu lat. Zachwycają swoimi umiejętnościami w tworzeniu rękodzieła – odtwarzania strojów wybranych przez siebie postaci fikcyjnych. W pracy poruszono zagadnienia z zakresu psychologii subkultur, psychologii rozwoju człowieka, badając samoocenę, optymizm i pesymizm, rozwój młodych kobiet. Klasyfikacja konwentów fantastyki i cosplayu w literaturze popularnej, oraz z zakresu teorii gier, pomaga zrozumieć, dlaczego ta grupa społeczna rozrasta się w tak szybkim tempie. Głównym założeniem niniejszej pracy było zbadanie poziomu samooceny i optymizmu w życiu jakim charakteryzują się cosplayerki, jakie są motywy wcielania się w postacie fikcyjne oraz jaką funkcję w rozwoju pełni proces tworzenia kostiumu. Badanie przeprowadzono w trakcie trwania konwentu w określonej grupie 128 cosplayerek. Ze względu na duże zainteresowanie tematyką badania poszerzono zakres wiekowy uczestniczek. Posłużono się Wielowymiarowym Kwestionariuszem Samooceny MSEI, Kwestionariuszem Orientacji Życiowej LOT-R oraz kwestionariuszem własnym zawierającym 5 pytań otwartych. Dotyczył on motywacji i powodów, dla których grupa badana decydowała się na taką formę wyrażania siebie. Analiza wyników badań wykazała u większości kobiet zaniżoną na różnych płaszczyznach samoocenę. Z opisów subiektywnych odczuć w pytaniach otwartych wynika, że 69% cosplayerek przejawia cechy osobowości introwertycznej, a 31% przejawia cechy osobowości ekstrawertycznej. Pytania otwarte pokrywały się z wynikami użytych w badaniu narzędzi oraz były uzupełnieniem analizy psychologicznej każdej z kobiet. Interpretacja otrzymanych odpowiedzi oraz analiza psychologiczna skal MSEI wykazała, że cosplay jest formą kompensacji poczucia własnej wartości i pozwala na zaspokojenie potrzeby aprobaty społecznej.
90. Zagrożenie osób dorosłych cyber-przemocą. Czynniki ryzyka, resiliencja, przeciwdziałanie dr hab. Piotr Kwiatkowski Pedagogika, stacjonarne I stopnia
Praca ma charakter badawczy. Badania sondażowe zostały wykonane na populacji 155 osób, z podziałem na podgrupy wg płci i wieku. Zależności między zmiennymi były testowane w procedurze korelacyjnej. Badania pozwoliły stwierdzić, że wszystkie trzy zjawiska przemocowe (sprawstwo, doznawanie i narażanie się), zgodnie z postawionymi w tej pracy hipotezami, są ujemnie skorelowane z trzema czynnikami zasobowymi – funkcjonalnością wychowawczą rodziny generacyjnej, poziomem prężności psychologicznej jednostki oraz poziomem jej kapitału społecznego. Pewne odchylenia od tych ogólnych tendencji zaobserwowano przy uwzględnieniu podzbiorów. Wykazane w pracy zależności pozwalają sformułować zalecenia profilaktyczne sprowadzające się do wzmacniania trzech rodzajów zasobów: jakości wychowania w rodzinie, jakości wsparcia społecznego oraz indywidualnej zdolności do pozytywnej adaptacji.